گزارش از خاک تونس

دور دوم اجلاس سران درباره جامعه اطلاعات پس از سه روز بعد ازظهر روز جمعه 18 نوامبر با تصویب تعهدنامه تونس و برنامه اجرایی تونس برای جامعه اطلاعات به کار خود پایان داد.
در این اجلاس که با حضور بیش از 18 هزار نفر از مقامات دولتی 176 کشور، سازمان های بین المللی، NGO ها ، بخش خصوصی و رسانه ها ارایه شد در سه روز مسایل مربوط به جامعه اطلاعاتی در نزدیک به 300 نشست موازی مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

 ادامه مذاکرت راهبری اینترنت از طریق یک فوروم، تصویب مکانیزم های پیگیری مصوبات اجلاس و برنامه اقدام و تعیین مکانیزم های مالی از جمله مهم ترین دستاوردهای این اجلاس عنوان می شود.

همچنین در کنار این اجلاس نمایشگاهی برای نمایش دستاوردهای ICT برگزار شد که قرار است این نمایشگاه تا یک روز بعد نیز ادامه یابد. در این نمایشگاه 66 کشور حضور داشتند که در قالب 319 غرفه و در پنج بخش(منطقه) ساماندهی شده بودند. بخش اول راهکارهای الکترونیکی، بخش دوم دسترسی فرهنگی، بخش سوم توسعه مشارکت، بخش چهارم پژوهش و نوآوری و بخش پنجم نیز غرفه های ملی بود. که ایران در این بخش حضور داشت. ایران نیز در بخش غرفه های ملی حضور داشت.
--------------

"ما تشخیص می دهیم که اکنون زمان حرکت از مقدمات به مرحله عمل است ... بر تعهدات سپرده شده در دور "ژنو" تاکید مجدد می کنیم ..."

دور دوم اجلاس جهانی درباره جامعه اطلاعات امروز به کار خود پایان داد و بیش از ۱۸ هزار نماینده از دولت ها، بخش خصوصی، سازمان های غیر دولتی و رسانه ها، رفته رفته ساختمان مقر اجلاس، الکرام یا Kram Palexpo را ترک می کنند.

اما بر خلاف تصور خیلی ها این آخر کار نیست. قطار تحول تازه به راه افتاده و تنها از دو ایستگاه کوچک گذشته است.

جامعه اطلاعات یک مفهوم فراگیر جهانی است که تازه، زمینه های حرکت به آن با تعهداتی مه سپرده شده و برنامه اقدام اجلاس فراهم شده است. این اجلاس را شاید بتوان به ترسیم نقشه یک بنا تشبیه کرد ( و نه حتی کندن پی آن).

----------------

جالا که مفهوم جامعه اطلاعات چنین است، این وبلاگ نیز چنین بادا ....

به تدریج مطالب مرتبط با جامعه اطلاعات، سخنرانی ها و اخبار مرتبط با اجلاس تونس را اینجا می گذارم.

آقاي رئيس,
عالي جنابان,
هيئت هاي محترم نمايندگي,
خانمها و آقايان.
اجازه دهيد با تبريک انتخاب جنابعالي به رياست چنين جلسه مهمي, مراتب قدرداني عميق خود را به مردم و دولت تونس به واسطه ميهمان نوازي گرمي که به اينجانب و هيات همراه از بدو ورود به کشور زيباي تونس ارائه شده است تشکر کنم.
توسعة ارتباطات و فناوري اطلاعات از الويت هاي خاصي در جمهوري اسلامي ايران برخوردار است. با اجراي سه برنامه پياپي پنج ساله توسعه, توانسته ايم گام مهمي در ايجاد زير ساخت هاي مناسب مخابراتي برداريم و تا پايان برنامه چهارم توسعه, ضريبِ نفوذِ تلفن ثابت را به50 درصد و همراه را به 35 درصد و اينترنت را به حداقل 30 درصد برسانيم.

آقاي رئيس
رويکردِ منعطف و واقع گرايانه در فرآيند آماده سازي اين اجلاس در حقيقت پديده اي منحصر به فرد است که توانسته امکانِ مشارکت تمامي ذينفعان را فراهم آورد.

افزايش شکاف ديجيتالي در شرايطي که کاهش اين فاصله مي بايست با ايجاد مکانيزم هاي مناسب حاصل گردد, آينده مبهمي را براي ايجادِ يک جامعة اطلاعاتي رقم زده است که مي تواند منجر به دنياي يک قطبي نا متوازن با تمامي عواقب سوء آن گردد.
هم اکنون فرصتي تاريخي براي تمامي دوستداران صلح و ناظران صادق حقوق بشر جهت کمک به جوامع نا اميد و محروم پديدار گرديده است تا از طريق رويکردي مبتني بر همکاري و مساعدت همگاني, اين جوامع را براي بهره برداري از ظرفيت هاي مادي ناشي از اقتصادِ جديد با استفاده از ارتباطات و فناوري اطلاعات ياري نمايد. به منظور کاهش آلام بشري, جامعه بين المللي مي بايستي گفتار و تعهدات را به عمل تبديل کند. و اين مهم تنها از طريق اتخاذِ رويکردي جامع, عدالت محور و غير تبعيض آميز جهت دسترسي به ارتباطات و فناوري اطلاعات ميسر مي گردد.
تحميل موانع ديجيتالي جديد, تنها مي تواند مردم جهان را از فوائد بسيار ارتباطات و فناوري اطلاعات محروم سازد. نسل هاي آينده تلاش هاي ما در اين اجلاس را براي دستيابي به نتايج ملموس در حوزة کاهش و رفع شکاف ديجيتالي مورد قضاوت قضات قرار خواهند داد.

آقاي رئيس
اکنون که اراده جهاني بر شفافيت, دمکراتيک و چند جانبه بودن حاکميت اينترنت تعلق گرفته است, ما بايد مکانيزم هاي ضمانتي کافي جهت دسترسي برابر و ارزان و ارتقاء فرصت هاي برابر براي مشارکت در کليه شبکه هاي دانش و اطلاعات را فراهم آوريم. تلاش هاي مستمر و سرمايه گذاري هاي جامعه جهاني در توسعه و گسترش اينترنت نبايد موردِ اغماض قرار گيرد. زيرا اينترنت امروز به "تسهيلاتي جهاني" تبديل شده است که تعلق به همة جوامع بشري دارد. لذا اين حق مسلم همة کشورهاست که در حاکميت آن مشارکت داشته باشند. چگونه مي توان اطمينان داشت که در شرايط سختِ رقابت هاي اقتصادي, سياسي, علمي و حتي فرهنگي, حقوق ديگر کشورها دستخوشِ اِعمال سليقه تنها يک محدوده جغرافيائي خاص که مي خواهد حاکميت مطلق اينترنت را در دست داشته باشد نگردد؟ اين مهم مي بايد به عنوانِ يکي از مهمترين دغدغه هاي جامعه بين المللي مورد توجه قرار گيرد.
توسعة ارتباطات و فناوري اطلاعات مردم جهان را قادر به مشاهدة بي عدالتي ها و تضييعِ حقوق بشر در اقصي نقاط دنيا نموده است که براي ايشان فرصت قضاوت در خصوص چنين رخدادها را فراهم آورده است. ما بر اين باوريم که تعاملات گسترده و تبادلات فرهنگي در ميان ملل جهان يقيناً به افزايش آگاهي ها و درکِ بهترِ برابريِ واقعيِ حقوق بشر و آزادي بيان خواهد انجاميد. کشورهاي مدعي حقوق بشر و آزادي بيان بي پروا و بصورتِ غير قانوني از پخش صدا و تصوير مللِ مظلوم جلوگيري مي نمايند در حاليکه دستِ طرفدارانِ خود را براي انتشار هرگونه دروغ پراکني باز مي گذارند.

در پايان آقاي رئيس
ضروري مي دانم بر نکات زير تاکيد ورزم
1ـ اصولِ مورد توافق در اجلاس سران جامعة اطلاعاتي مي بايد از طريق ايجاد مکانيزم هاي اجرا و پيگيري محقق گردند و اميدواريم سازمان ملل در راستاي انجام اين مهم از هيچ کوششي فرو گذار ننمايد.
2ـ تغيير در ساختار حاکميت اينترنت در جهت ايجادِ نظامي مشارکتيِ مشروع و پاسخگو تحتِ نظارتِ بين المللي ضروري مي نمايد.
3ـ مشارکت فعالِ کليه دولتها و طرفهاي ذينفع در جامعة اطلاعاتي براي ترسيم طرحهائي در جهتِ کاهشِ شکاف ديجيتالي و به خدمت گرفتنِ ارتباطات و فناوري اطلاعات در جهت توسعه, تنوع فرهنگي و در نتيجه ارتقاء و حمايت از صلح و امنيت بين المللي مي بايد تضمين گردد.
4ـ اصولِ "عدالت" و "دسترسيِ غير تبعيض آميز" به تمامي دستاوردهاي مثبتِ جامعة اطلاعاتي مي بايد هميشه مد نظر جامعة جهاني قرار گيرد چرا که عمارت بلندِ دانش ميراث بشريت است.
آقاي رئيس از شما متشکرم.

در پایان Prepcom سوم بر سر انتخاب روز 17 ماه می به عنوان روز جهانی جامعه اطلاعات توافق حاصل شد.

به نظر می رسد این حرکت به منظور ایجاد توجه بیشتر جهانی به این مفهوم و اینترنت به عنوان یکی از مهم ترین ابزار توسعه انجام شده است.

اجلاس تونس شاهد حضور 18 هزار و 259 نفر در طول برگزاری خود بوده است. می دانید که؟ بازدید کننده معمولی ندارد و هر که هست از قبل ثبت نام کرده.

یک هزار و 218 روزنامه نگار

3 هزار و 981 نفر از نمایندگان بخش خصوصی

5 هزار و 864 نفر نمایندگان 606 سازمان غیر دولتی و جامعه مدنی

یک هزار و 414 نفر از سازمان های بین المللی

و 5 هزار و 782 نفر از 176 کشور و نهاد اروپایی در این اجلاس حضور دارند.

سرجمع 18259 نفر.

این متن را به دلیل ضیق وقت خیلی تند تند ترجمه کرده ام. ببخشید اگر سرسری و پرغلط است یا فصیح نیست.

رییس جمهور بن علی

عالیجنابان

خانم ها و آقایان

من میزبانان مان – رییس جمهور بن علی و دولت و مردم تونس- را به خاطر تلاش شان در برگزاری این گردهمایی ستایش می کنم. بگذارید به خاطر بیاوریم که این دولت تونس بود که در سال  1998 اولین بار ایده اجلاسی درباره جامعه اطلاعات را مطرح کرد.

من همچنین از اتحادیه جهانی ارتباطات دوربرد و سایر اعضای خانواده سازمان ملل به خاطر تلاش های بی شائبه شان سپاس گزاری می کنم که به ما اطمینان بخشید این روند نتایج ملموس به بار می دهد.

دو سال پیش در ژنو، دور اول اجلاس جهانی جزییات دیدگاه یک  جامعه اطلاعات باز و فراگیر را ترسیم کرد. وظیفه ما، اینجا در تونس این است که از سطح شناسایی موضوع به عمل برسیم.

شب پیش شما این وظیفه را در برنامه کار جامعه اطلاعات تبیین کردید.

این نشست باید نشستی برای راهکارها باشد. باید نتایج اجلاس جهانی دو ماه پیش برگزار شده در مقر سازمان ملل در نیویورک را پیش ببرد و باید به سوی استفاده از فناوری های اطلاعات و ارتباطات در راه های جدید –که دربردارنده فواید برای همه گروه های اجتماعی است-  رهنمون مان شود؛ و بیش از همه، باید نیروی محرکه تازه ای برای حرکت به سوی توسعه اقتصاد و جامعه کشورهای فقیر و تغییر در زندگی تنگدستان ایجاد بکند.

وقتی می گوییم "جامعه اطلاعات" از چه چیزی حرف می زنیم؟ منظورمان جامعه ای است که در آن ظرفیت های انسانی افزون می شود، ساخته  می شود، قوت می گیرد و آزاد می شود. با دادن دسترسی به ابزار، فناوری هایی که نیاز دارند، با آموزش استفاده موثر از آنها. مانع اصلی در این راه بیشتر سیاسی است تا  اقتصادی. هزینه برقراری اتصال ،کامپیوتر و تلفن همراه  را می توان تامین کرد. این دارایی ها – این پل هایی که به سوی زندگی بهتر بنا می شود- را می توان در سرتاسر جهان به صورت ارزان و در دسترس ایجاد کرد. فقط باید بخواهیم.

جامعه اطلاعات همچنین به شبکه ها وابسته است. اینترنت، نتیجه یک همکاری بی بدیل و عظیم جهانی است . اگر می خواهیم مزایا و فواید اینترنت در سراسر جهان گسترده شود، باید همین روح همکاری و مشارکت را میان  دولتها، بخش خصوصی، جامعه مدنی و سازمان های بین المللی دواج بدهیم.

و البته، خون حیات بخش جامعه اطلاعات "آزادی" است. این آزادی است که به مردم امکان بهره گیری از دانش را  در هر کجا فراهم می سازد، روزنامه نگاران را در انجام وظایف اساسی شان یاری می دهد و به شهروندان کمک می کند که دولت های خود را پاسخگو نگه دارند. بدون فصای باز، بدون حق جست و جو، دریافت و افشای اطلاعات و ایده ها از طریق هر نوع رسانه و بدون توجه به مرزها، انقلاب اطلاعات از حرکت خواهد ایستاد و جنین جامعه اطلاعات که به ایجاد آن امید بسته ایم، زنده نخواهد ماند.           

زمان آن رسیده که از مباحثات گسترده در باره شکاف دیجیتال گذر کنیم؛ ما مشکلات را می شناسیم. حالا باید به جزییات پیاده سازی بپردازیم و به کار گسترش و پرورش فرصت های دیجیتال کشغول شویم.

فرصت ها بسیار است. پیشتر در آفریقا و سایر مناطق در حال توسعه گسترش سریع تلفن همراه و ارتباطات بی سیم، کارآفرینی را سرعت بخشیده و به کسب و کارهای کوچک امکان رشد و نمو داده، به ویژه آنهایی که به دست زنان اداره یا هدایت می شود. پزشکان در مناطق دورافتاده به اطلاعات پزشکی درباره بیماری های گرمسیری دسترسی یافته اند، دانش آموزان توانسته اند برای دسترسی به کتب و تحقیقات در پایگاه داده های سپهرگستر مراجعه کنند.  هشدارهای سریع درباره بلایای طبیعی توسعه یافته  و امداد رسانان امکان یافته اند تا کمک ها را سریع تر و سازمان یافته تر در اختیار نددخواهان قرار دهند. فرصت های مشابه – و یا فرصت های جدید- را می توان به تعداد بیشتری از مردم در جهان در حال توسعه داد.

WSIS2005- پل تومى Paul Twomey)  رييس و مديرعامل استراليايى الاصل موسسه آيکان (ICANNشايد تا چند ماه قبل تصور نمى کرد موضوع راهبرى اينترنت که طى دو سال گذشته وقت و انرژى زيادى را از مجموعه تحت مديريت او گرفته، در دور نهايى اجلاس جامعه اطلاعاتى به سرانجام برسد. درست روز نخست اجلاس، زمانى که او وارد سالن الکرام شد، رسانه هاى جهان از توافق بين المللى بر سر باقى ماندن راهبرى اينترنت در دست دولت ايالات متحده سخن مى گفتند.

مذاکرات فشرده اى که در زمينه راهبرى اينترنت از سه روز قبل از اجلاس در تونس آغاز شده بود سرانجام در آخرين فرصت باقى مانده به يک توافق جمعى منتهى شد، توافقى که در عين تاکيد بر باقى ماندن راهبرى اينترنت در دست آيکان و تحت اختيار ايالات متحده بر ادامه مسير بحث درباره راهبرى اينترنت از طريق سازمان ملل نيز تاکيد مى کرد.

آيکان طى دو سال گذشته و خصوصا يک سال قبل، پس از تشکيل کارگروه راهبرى اينترنت(WGIG) برنامه هاى متعددى را ترتيب داد تا همگان را توجيه کند آيکان موسسه اى آمريکايى نيست و يا حداقل مى تواند به بخشى از نيازهاى جامعه بين المللى نيز جامه عمل بپوشاند. با وجود آنکه اين روزها " تومى "در اجلاس WSIS فشرده ترين برنامه کارى خود را پشت سر مى گذراند دعوت براى مصاحبه با ما را پذيرفت. شايد روند مذاکرات او را مجبور کرد در نخستين مصاحبه خود بعد از مشخص شدن نتايج بحث هاى مربوط به راهبرى اينترنت براى اولين بار به سوالات روزنامه نگاران ايرانى پاسخ دهد .هر چند در هنگام معرفى، تعجب خود را نيز از دنبال کردن بحث هاى مربوط به حاکميت اينترنتى در رسانه هاى ايرانى پنهان نکرد.

ايمان بيک ، على شميرانى، شهرام شريف



آقاى تومى چه خبر؟
)با خنده) هيچ ، همه چيز مرتب و خوب است .

بر اساس آنچه که برخى رسانه ها مدعى شده اند ايالات متحده در مبارزه بر سر راهبرى اينترنت، بحثى که از چند سال قبل شروع شد و در جريان مباحثات اجلاس WSIS شدت گرفت ، به پيروزى رسيده است آيا شما هم به اين پيروزى معتقد هستيد؟
به نظر من اجلاس براى اينترنت و جامعه چهانى به نتايج خوبى رسيده است. مباحثات پيچيده و فشرده اى صورت گرفت اما موضوع اصلا مبارزه اى براى تعيين دستورالعمل يا ايجاد نهادى براى راهبرى اينترنت نبود ما فقط مى خواستيم اين موضوع به بحث گذاشته شود و ايده هاى متفاوت در آن مطرح گردد. چنين وضعيتى عملا اتفاق افتاد و البته بر خلاف هراس اوليه هم اکنون هيچ تغييرى در ماهيت راهبرى فعلى اينترنت ايجاد نشده است.

به نظر مى رسد موضوع تغيير شکل مديريت آيکان به مهم ترين بحث راهبرى اينترنت در WSIS تبديل شد و اين نهاد همواره در اين دو سال زير اين فشار قرار داشته ، آيا نتايج به دست آمده از مذاکرات تاثيرى در وظايف و روش کار آيکان در آينده خواهد گذاشت؟
آيکان يک موسسه چند مليتى است که جوامع مدنى و دولت ها در آن نقش داشته و گروههاى مختلفى هم در آن ذى نفع هستند.آيکان داراى ساختارى پايين به بالاست که شامل گروه ها و زيرشاخه هاى فنى و علمى متعددى است. در مباحثات WSIS که بعدا از طريق کارگروه راهبرى اينترنت (WGIG) نيز دنبال شد موضوع تغيير راهبرى مطرح شد ، البته نتايج حاصل از مذاکرات به تغييرات آيکان منجر شده و يا مى شود ولى ما تحت فشار قرار نداشتيم چون همواره خودمان به دنبال تغيير بوده ايم.

به نظر مى رسد که آيکان هم سعى کرد در اين مدت و همزمان با افزايش فشارها تعابيرى را که وابستگى اين نهاد به يک دولت را تقويت مى کرد کمرنگ کند و نقش بين المللى اين نهاد را تقويت کند؟
بحث تغيير همواره در آيکان مطرح بوده و هم اکنون هم بحث تغيير در اجلاس مطرح است و ماهم همواره موافق ايجاد تغيير هستيم اما نکته اى که در اينجا مطرح است اين است که در WSIS هيچ کس نمى گويد قرار است براى اينترنت قوانينى وضع شود و اين بخش اصلى موضوع است. واقعيت است که ماهيت اينترنت با هيچ تکنولوژى ديگرى قابل مقايسه نيست و اين بحث بسيار روى اقتصاد اطلاعات موثر است به همين دليل نمى توان اينترنت را بى نياز از تغيير دانست به طورى که ما هر دو سال مجبور هستيم در ساختار خود آيکان بازنگرى کنيم و فکر نمى کنم بتوان سازمانى را سراغ گرفت که به اين ميزان در معرض تحول باشد.


با توجه به توافقاتى که در نشست مقدماتى پيش از اجلاس حاصل شد تصور مى کنيد که خواسته هاى کشورهاى مختلف در زمينه راهبرى اينترنت تامين شده است؟
اجلاس wsis نشان داد که دولت ها در زمينه راهبرى اينترنت نگرانى هاى خود را دارند و خواستار مشارکت در اين بحث هستند اما بايد توجه کرد که هدف از اين نشست ها فقط ارايه ديدگاه ها و مشخص شدن مسير آينده جهان بود طبيعى است که نمى توان گفت تمامى دغدغه هاى کشورهاى جهان به ويژه کشورهاى در حال توسعه پاسخ داده شده است. اما مهم اين است که ما بين مسايل فنى و سطح کاربرى تفاوت قايل شويم.

ايران و برخى کشورهاى ديگر طى جلسات مقدماتى و نشست هاى کارگروه هاى تخصصى در زمينه راهبرى اينترنت همواره نظرات متفاوتى را با عقايد آمريکا و تعدادى از کشورهاى توسعه يافته داشته است. از يک طرف کشورهاى چون ايران متعقد به راهبرى جامع تر و همه جانبه تر اينترنت هستند ولى آمريکا و کشورهاى پشتبيان آن از ساختار راهبرى فعلى اينترنت حمايت مى کنند، به نظر شما عقايد و نظريات ايران تا چه حد منطقى است؟
ما در ژنو مذاکرات خوبى با مقامات ايرانى داشتيم و نظرات آنها را نيز دريافت کرده ايم. ما نگرانى ها و خواست هاى ايران و ديگر کشورهاى همراه را درک مى کنيم. آنها ايده هاى خوبى دارند ولى مهم است که بين مسايل فنى و لايه کاربردى اينترنت که محتوا و مديريت آن را شامل مى شود تفاوت قايل شويم. اين لايه کاربردى (Application layer) جايى است که مديريت آن مى تواند در دست دولت ها باشد زيرا مستقيما با ارتباط مردم با مردم يا مردم با دولت سروکار دارد اما کارى که ما مى کنيم در لايه فنى اينترنت صورت مى گيرد در واقع ما وظيفه داريم اينترنت را سرپا نگاه داريم.

طرفداران وضعيت فعلى حاکم بر اينترنت اعتقاد دارند که دولت ها نبايد حاکم بر شبکه اى بشوند که نقش فراگيرى در زندگى همه اقشار و گروههاى يک جامعه دارد در صورتى که هم اکنون آيکان به عنوان يکى از مراکز اصلى راهبرى اينترنت رابطه مستقيمى با دولت آمريکا دارد ، آيا نمى توان براى آيکان و نهادهايى از اين دست نقش و مشارکت بين المللى را پررنگ تر کرد؟
اينترنت مثل پديده هاى ديگر تکنولوژى نيست شديدا وارد فعاليت هاى تجارى شده و قانومند است. امروزه صدها هزار نفر اينترنت را اداره مى کنند، رييس اش نه من هستم و نه کس ديگر. با اين وجود هيات مديره آيکان آماده مذاکره با دولت هاست و درهاى آن به روى همه باز است . در خصوص رابطه آيکان و دولت آمريکا نيز بايد بگويم اين يک مساله تاريخى است که به زمان تولد اينترنت و ايجاد شبکه آرپانت برمى گردد.

به اين ترتيب شما قصد داريد نقش GAC ( کميته مشورتى دولتى آيکان) را تقويت کنيد؟
بله GAC هم اکنون نيز با داشتن 30 عضو فعال از کشورهاى مختلف جهان که ايران هم يکى از آنهاست عملا به عنوان يک بازوى آيکان محسوب مى شود و نقش فعالى هم دارد. هفته آينده در ونکوور کانادا و در جريان کنفرانس آيکان قرار است روى اين موضوع بحث کنيم.

وينت سرف رييس هيات مديره آيکان در نامه اى که چند روز قبل از اجلاس wsis به محمد شريل ترميزى مدير GAC نوشته رسما به وى اعلام کرده که خود را براى مذاکره بر سر افزايش اختيارات GAC آماده کند آيا مى توانيد به طور مشخص بگوييد که افزايش اختيارات در چه قالب و با چه سازوکارى صورت مى گيرد؟
در حال حاضر من نمى توانم چيزى در اين زمينه اعلام کنم چون هنوز چيزى مشخص نيست و من هم صرفا مجرى سياست هاى تعيين شده از سوى هيات مديره خواهم بود بايد تا هفته بعد منتظر بمانيم و ببينيم چه تصميماتى اتخاذ مى شود البته من هم در همين زمينه نامه اى به اقاى ترميزى نوشتم و درمورد مذاکرات هفته آينده نکاتى را مطرح کردم.
] مدير برنامه هاى آقاى تومى قرار بود اين نامه را در اختيار ما قرار دهد که تا لحظه تنظيم مصاحبه اين نامه دريافت نشد[

ظاهرا ادامه بحث راهبرى اينترنت به تشکيل يک مجمع ( فوروم ) متشکل از نمايندگان کشورهاى مختلف موکول شده نقش اين فوروم را که قرار است توسط سازمان ملل برگزار شود، چگونه ارزيابى مى کنيد؟
ابتدا بگويم که خود آقاى کوفى عنان دبيرکل سازمان ملل هم در سخنرانى افتتاحيه اجلاس و هم در جلسه اى که امروز( چهارشنبه 16 نوامبر) با خود من داشت بر اين مساله به صورت شفاف تاکيد کرد که سازمان ملل هيچ برنامه اى براى کنترل اينترنت ندارد. در مورد فوروم هم ضمن اين که تشکيل آن را بسيار مفيد ارزيابى مى کنم اعتقاد دارم که قرار نيست اين مجمع قانون تصويب کند. طبيعى است که اين فورم به ويژه در زمينه اقتصاد اطلاعات مى تواند بسيار مفيد باشد. ما هم اعتقاد داريم که نوآورى هاى اينترنت تنها مربوط به آمريکا نيست و همه دنيا در اين زمينه نقش دارند بنابراين اين فوروم جايى است که عقايد و ايده ها مطرح شود و زمينه اى فراهم گردد تا ايده ها را پياده سازى کنيم.
در مورد اين مجمع مى توان به يک سابقه تاريخى هم اشاره کرد. در واقع از اواخر دهه 90 ميلادى مسايل توسعه اى حول محور اينترنت شکل گرفتو دنبال شد. از جمله OECD در اين باره بسيار بحث کرده اما در OECD هم هرگز بحث قانونگذارى مطرح نبوده است. ما هنوز کاملا نمى دانيم دولت ها از اين مجمع چه انتظارى دارند و بايد ببينيم آقاى عنان چگونه مساله فوروم را به سرانجام مى رساند.



رسانه ها از پيروزى آمريکا در مذاکرات مربوط به راهبرى اينترنت سخن مى گويند آيا به نظر شما هم نتيجه اين مذاکرات شکست موافقان نظر راهبرى بين المللى اينترنت بوده است؟
در اين بحث همه برنده هستند و اصلا بازنده اى وجود ندارد . از زمان شکل گيرى اينترنت سالها مى گذارد و ما مى خواهيم همه چيز به ثبات برسد چون ميليون ها کسب و کار روى اينترنت قرار مى گيرد و کلا مسايلى که مطرح مى شود درباره دستورالعمل ها نيست و بلکه به توليد ايده ها فکر مى کند. ما موافق اين هستيم که محلى براى ادامه بحث ها هميشه وجود داشته باشد تا بتواند به اين موضوعات بپردازد، وضعيت فعلى تفاوتى نسبت به گذشته ندارد ، همه مى توانند به کار خود ادامه بدهند و مشکلى هم به وجود نيامده است . البته خيلى از دولت هايى که اينجا حضور دارند روى بحث هاى محتوايى نظر دارند در حالى که ما نمى توانيم يک نسخه واحد براى همه مردم بپيچيم چون هر کشور قواعد خود را داشته و مى تواند آنها را پياده کند ، اين ربطى به همه دنيا ندارد .


به اين ترتيب ادامه راهبرى اينترنت توسط ايالات متحده و يا سازمان هاى فعلى حاکم بر اينترنت که با اين کشور در ارتباط هستند تهديدى براى کشورهاى مخالف محسوب نمى شود؟
خواهش مى کنم بحث راهبرى اينترنت را سياسى نکنيد. مقصود از راهبرى اينترنت قراهم کردن محلى براى همکارى ها و طرح دغدغه هاى بين المللى است. اما نکته مهمى که اين جا وجود دارد و معمولا ناديده گرفته مى شود معنا و ماهيت کلمه Governance است. اين کلمه در زبان انگليسى معنى مشخصى دارد و درزبان فرانسه هم داراى معادل دقيق است اما ترجمه آن به هيچ زبان ديگرى روح معنايى آن را منتقل نمى کند تا جايى که بسيارى آن را با دولت و حاکميت (government) اشتباه مى گيرند در صورتى که معنى اين کلمه به نوعى اداره خوب، شفافيت، گفت و گو و همکارى است. تعابير غلط از اين کلمه باعث ايجاد هراس در دولت ها و ملتها شده و فکر مى کنند اين حق انحصارى در دست آمريکاست و منافع شان از اين طريق تهديد مى شود.

موضوعى که برخى نگرانى ها را براى برخى کشورها از جمله ايران ايجاد کرده اين است که حاکميت يک جانبه اينترنت توسط دولتى مثل ايالات متحده مى تواند در مواقعى که روابط سياسى آن کشور با ايالات متحده تيره است روى خدمات دهى شرکت ها تاثير بگذارد وحتى از اين حق حاکميت به عنوان يک ابزار فشار استفاده کند .
ما نگرانى هاى مردم و دولت ها را درک مى کنيم. اما اين مساله ما نيست وظيفه ما فقط سرپا نگاه داشتن اينترنت در دنيا است روابط دولت ها را خود دولت ها تنظيم مى کنند.

اما در برخى مواقع مثل تحريم هاى اقتصادى همين از اين حربه استفاده سياسى مى شود. مثلا هم اکنون سرورهاى آمريکايى سرويس دهى به سايت هاى ايرانى را بدون دليل قطع و اين سايت ها را از روى سرور اخراج مى کنند و يا شرکت هاى ثبت کننده دامنه هاى اينترنتى دامنه هاى ايرانى را ثبت نمى کنند و يا آنها را بدون پرداخت هزينه از ديتابيس خود حذف مى کنند در اينجا کاربران ايرانى از اين تضييع و محدوديت تکنولوژيک بيشترين ضربه را دريافت مى کنند.
واقعيت اين است که اين سوال به حيطه مسئوليت من ارتباطى ندارد و به حيطه دولت ايالات متحده و شرکت هاى آمريکايى و سياست دولت در اين زمينه باز مى گردد.

اما همانگونه که گفتيد قوانين آيکان در مورد دامنه هاى اينترنتى را دولت آمريکا نمى نويسد، آيا در اين قوانين يک ثبت کننده دامين (Registrar) حق خارج کردن يک دامنه از روى سرور خود و يا نفروختن آن را به مشتريان دارد؟
باز هم مى گويم ما به عنوان آيکان نمى توانيم در حيطه مسئوليت دولت ها وارد شويم اما امروز جهان تکنولوژى جهان بزرگى است و شما مى توانيد ازامکانات تکنولوژى ديگر کشورها استفاده کنيد مثلا در مورد هاستينگ اگر کاربران ايرانى با چنين مشکلى روبه رو هستند مى توانند از هاستينگ هاى هندى و يا ديگر کشورها استفاده کنند.

به عنوان سوال آخر به موضوع IPv6 و مساله محدوديت منابع اينترنتى از جمله نام هاى دامنه بپردازيم به نظر شما اگر کشورى بخواهد روى IPv4 بماند با تهديدى مواجه نمى شود؟
حرکت از نسخه 4 به نسخه 6 پروتکل اينترنت کار ساده اى نيست و به صورت مرحله به مرحله انجام مى شود طبيعى است که برخى سريع تر و برخى آرام تر اين تکنولوژى را پياده سازى خواهند کرد بنابراين اين که کشورى از نسخه 4 استفاده کند يا نکند به نظر من نکته منفى نيست مساله اينجاست که استفاده از IPv6 به دليل محدوديت منابع اينترنتى در آينده گريز ناپذير خواهد بود.

متشکريم.

طرح تولید لپ تاپ های 100 دلاری "هندلی" به منظور توزیع  بین میلیون ها دانش آموز در کشورهای در حال توسعه  با حضور کوفی عنان به نمایش در می آید.

نیکلاس نگروپونته، موسس آزمایشگاه رسانه دانشگاه MIT در ماه ژانویه اولین بار این طرح را ارائه کرد که بسیار مورد توجه دولت ها و غول های صنعت کامپیوتر قرار گرفته است. نگروپونته قرار است امروز ( چهارشنبه 16 نوامبر) نمونه این لپ تاپ را در اجلاس به نمایش بگذارد.

نگروپونته و سایر حامیان و دست اندرکاران این طرح می گویند که حداقل 24 کشور با آنان درباره خرید این لپ تاپ ها وارد مذاکره شده اند و در این میان برزیل و تایلند بیشترین علاقه را ابراز کرده اند. علاوه بر این دولت محلی ماساچوست  اخیرا پیشنهادی 54 میلیون دلاری  ارائه کرده تا برای هر دانش آموز راهنمایی و متوسطه لپ تاپ خریداری شود.

اگرچه هنوز هعیچ قراردادی با دولت منعقد نشده ؛ نگروپونته می گوید برای تولید 5 تا 10 میلیون دستگاه لپ تاپ برنامه ریزی شده که این تولید از اواخر 2006 یا اوایل 2007 آغاز خواهد شد و میزان تولید در سال های بعد به ده ها میلیون خواهد رسید

بر اساس این گزارش شرکت های گوگل، AMD، ردهت، News Corp و  برایت استارهر کدام 2 میلیون دلار در یک موسسه عیر انتفاعی با نام "یک لپ تاپ به ازای هر کودک" (One Laptop Per Child) سرمایه گذاری می کنند تا این هدف عملیاتی شود.

هدف نگروپونته تامین 100 تا 150 میلیون لپ تاپ است اما اجرای این پروژه نیازمند 15 میلیارد سرمایه گذاری کشورهای توسعه یافته است.

دستگاهی که در تونس به نمایش گذاشته شده، نمونه اولیه است و به گفته نگروپونته، فقط تکمیل صفحه نمایش آن حداقل به 3 ماه زمان نیاز دارد. طراحان همچنین هنوز تا رساندن قیمت سیستم به 100 دلار باید تلاش بکنند زیرا هم اکنون این دستگاه 118.5 دلار تمام می شود.

شرکت های بزرگی همچون مایکروسافت و اپل به این موضوع توجه نشان داده اند. نگروپوتنه هفته گذشته با بیل گیتس مذاکره کرده و استیو جابز هم پیشنهاد کرده که نسخه های رایگان سیستم عامل OS X روی این لپ تاپ ها قراربگیرد هر چند که این پیشنهاد رد شده است. بر اساس طرح اولیه، دستگاه ها مجهر به پردازنده AMD و یک سیستم عامل کد باز  ردهت خواهد بود.

شیرین عبادی، رییس مرکز دفاع از حقوق بشر، پیشنهاد تشکیل کمیته ای تحت نظارت سازمان ملل متحد برای نظارت بر فیلترینگ را مطرح کرد.

دکتر شیرین عبادی که امروز( چهارشنبه- 16 نوامبر) به عنوان سخنران پنجم و نماینده جامعه مدنی در  مراسم افتتاحیه دور دوم اجلاس سران درباره جامعه اطلاعات سخن می گفت، ضمن انتقاد از سیاست های فیلترینگ دولت ها، پیشنهاد کرد کمیته ای مرکب از نمایندگان ITU ، کمیساریای عالی حقو�